منم دو دست که میخواهم؛ بغل بگیرمت ای جنگل*

_ چرا آدمهایی که محکوم به نابودی هستند را دوست داریم؟
_ زیرا در یادها بیشتر و بهتر میمانند.
_ موجودات روان پریشی که میخواستند در یادها بمانند. با پرداختن چه بهایی؟
_ به هر قیمتی.

* عنوان نوشت:
نگاه صوفی ِ ناخوانا
جهان پریشی ِ مولانا
دهان پریشی ِ مولانا
تو خانقاه منی؛ با من
بچرخ و یاحق و یاهو کن